Życiorys św. Leonarda

Św. Leonard urodził się około 500 r. w Galii (obecna Francja) w rodzinie blisko związanej z królem Franków Klodwikiem, wychowany przez św. Remigiusza został pustelnikiem.

Wrażliwy na potrzeby człowieka modlitwą wypraszał zdrowie między innymi dla będącej w stanie błogosławionym żony króla a także wstawiał się za biednymi, pokrzywdzonymi, jeńcami i uwięzionymi; jego atrybutem są kajdany.

Założył klasztor w Noblac (południowo-zachodnia Francja), współbracia św. Leonarda jak on modlitwą i pracą służyli Bogu i ludziom.

Znany jest dzień jego śmierci: 6 listopada około 550 roku.

Jego grób stał się miejscem licznych pielgrzymek.

Jego kult był bardzo żywy w Europie w czasie fundacji klasztorów benedyktyńskich w Polsce – śladem tego jest wybudowany w XII wieku przez benedyktynów kościół parafialny pod jego wezwaniem w Lubiniu. Jest patronem dobrego porodu, więźniów, jeńców, bednarzy, kowali i opiekujących się końmi.

wróć...